زمینداور

zamindawar — Fri, 20 Jun 2008 19:07:15 GMT

علی هوشمند

هزاره اویماقِ یا اویماق هزاره؟

خدا آن ملتی را سروری داد که تقدیراش بدست خویش بنوشت

به آن ملت سروکاری ندارد که دهقان اش برای دیگران کشت

منطقه یی که امروز بنام افغانستان نامیده می شود،تا اوایل قرن19 میلادی بنام خراسان یاد میشد.واین منطقه نیز خود به چند منطقه مجزا وبا نام های مختلف یاد میشد،مانند ،غورات(غرجستان) ،قطغن،تخارستان ،تورکستان و...

همانطور که نام این منطقه تغیر کرد(1)نام بعضی اقوام ساکن این منطقه نیز دچار تحولات خواسته وناخواسته یی شد(2) که نام گذاری کشور توسط بیگانه گان وسیاست های حاکمان مزدور ووابسته وروی کار آمده توسط قدرت های خارجی محرک وعامل اصلی این تحول ویا بهتر است بگوییم جعل تاریخی بوده است.یکی از اقوامی که قربانی این جعل تاریخ شد هزاره (هزاره و اویماق) ها ست.این قوم وملیت واحد با دونام وهویت جداگانه معرفی ومعروف شده در حالیکه اینمردم از هر نگاه باهم شباهت دارند چه از لحاظ زبان ولهجه وچه از لحاظ ساختار های اتنیکی ونژادی ورسم ورواج ها وعنعنات.

ولی جای تعجب است که این دو قوم که این قدر شباهت های نزدیک بهم دارند که هیچ اقوامی دیگری را ما نمی توانیم مثال بزنیم که شباهت های شان اینقدر بهم نزدیک باشد( حتی اوزبیک ها وترکمن ها که همه ما آنانرا بعنوان اقوام ترک نژاد میشناسیم وحقیقت نیز است که این دو قوم شریف وبا ریشه جزو اقوام ترکتبار محسوب میشوند اینقدر بهم دیگر نزدیک نیستند واز نگاه زبان با همدیگر فرق ها یی دارند.اما جای سوال دارد،که چرا اویماق ها وهزاره ها(آزره ) که از هر نظر با هم شباهت ونزدیکی دارند جز از لحاظ مذهب،اقوام جداگانه پنداشته میشوند؟

وحتی کوشش هایی وجود دارد که اویماق ها را با تاجیک ها یکی بدانند،در حالیکه بر همگان هویدا است که از نگاه اتنیکی تاجیک ها که ادعای اریایی بودن دارند با اویماق ها که ریشه تورکی مغولی دارند به هیچ وجهه با هم شباهت وهم خانواده گی نژادی ندارند.وهمین مسئله این سوال را در ذهن ها خلق می کند که، چرا بعضی حلقات کوشش دارند از هزاره ها(آزره)واویماق ها به عنوان دوقوم جدا گانه نام ببرند و کوشش دارند که به عمد اویماق هارا در کتگوری اقوام دیگری غیر از هزاره ها قرار دهند.در حالیکه ،همانطوری که ذکر شد شباهت های اتنیکی،زبانی ولهجهه یی ، رسم ورواجها بین هزاره واویماق غیر قابل انکار است واین قوم وملت واحد از هر نظر با هم هم خانواده و دارای خاستگاه مشترک اتنیکی فرهنگی و زبانی هستند.

اگر مثالی را در این رابطه ذکر کنیم،نام مرکز ولایت غور(چغچران) که یک کلمه ناب هزاره یی است بهترین مثال است که در کلمات گفتاری(چغچرو)بمعنای قال ومقال وسروصدای زیاد است.،که کلمه نوشتاری اش همان "چغچران" است.

این سوالی است که بنده کوشش دارم جواب هایی برای آن پیدا کنم وامیدوارم در اینرا اندیشمندان وقلم بدستان دیگر کشور مخصوصا قلم بدستان هزاره واویماق که به نظر من یک قوم با دونام است ، نیز در این مبحث سهم بگیرند تا از این طریق به زوایای تاریک تاریخ این خطه روشنی انداخته شود وهویت های پایمال شده ویا تحریف شده دوباره احیا واقوام باهم برادر وخویشاوندهمدیگر را بازیابند ودر غم وشادی یکدیگر شریک باشند.

یکی از دلائلی که برای جدایی این قوم به دوشاخه می توان ذکر کرد ،تفاوت مذهبی است.اویماق ها که تقریبا اکثریت شان مذهب سنی حنفی دارند،وهزاره ها که اکثریت نسبی شان مذهب شیعه جعفری واسماعیلی دارند ولی تعدادی زیادی دیگری از هزاره ها نیز مذهب سنی حنفی دارند که اکثریت شان به هویت هزاره یی خویش تاکید می کنند.ولی یک تعداد از هزاره های سنی وجود دارند که بدلایل مختلف از جمله تبعیض فاشیستی مضاعفی که در طول چند قرن بر هزاره ها اعمال شده آنانرا واداشته که خودرا در بعضی موارد به تاجیک ها منسوب بدارند.در حالیکه از چهره ولهجه ورسم ورواج شان به ساد گی می توان پی بردکه اصالت هزاره یی دارند .ما نند هزاره های اندراب ،خنجان بدخشان شکر دره وشاید در بعضی موارد هزاره های دره پنجشیر.این مسئله بخصوص در مناطقی که این هزاره های سنی مذهب همسایه تاجیک ها هستند بیشتر عینیت می یابد.از جمله هزاره های سنی مذهب غیر از اویماق ها می توان از هزاره های سرخ وپارسا ، شیخ علی ، دره هزاره پنجشیر،کهمرد وسیغان در بامیان،بغلان ،هزاره های تاتار،وهزاره های قندوز وتخار وبدخشان وبعضی نقاط دیگر در ولایات دیگر می توان نام برد.ولی سوال اصلی این است که چرا هزاره های اویماق در ولایت غور وبعضاًولایت بادغیس با نام جداگانه معروف شده اند واز طرف دیگران بعضا با تاکیدغیر ضروری قومی جدا از هزاره ها پنداشته ومعرفی میشوند؟

جواب دقیق وقانع کننده به این سوال نیاز به تحقیق وپژوهش گستر ده تر وعمیق تر دارد.ولی می توان به چند نکته در این رابطه اشاره کرد.

یکی از دلایل شاید این باشد که اویماق ها یکی از بزرگترین اقوام هزاره هستند که منطقه زیست و سکونت شان حتی به آنطرف مرز افغانستان نیزامتداد دارد. ودر مناطق تربت جام وتربت حیدریه در خاک ایران نیزتعدادی از اویماق ها با نام هزاره های تیموری سکونت دارند.

دلیل دیگر می تواند جدایی سرنوشت این قوم بعد از قتل عام وحشیانه وضد انسانی هزاره های شیعه بدست حکومت مزدور عبدالرحمان باشد.که با طرح وحمایت انگلیس ها اجرا شد،وچون لبه تیز این حملات متوجه هزاره های شیعه بود برادران هم نژاد وهم فرهنگ سنی ما سرنوشت خودرا از ما جدا کردند.دلایل دیگری نیز می توان برشمرد که بدلیل مختصر وکوتاه بودن این مقاله از ذکر آن خودداری میشود.

اینکه چرا دیگران کوشش دارند هزاره واویماق را اقوامی جداگانه معرفی کنند،شاید در این نکته نهفته باشد که دیگران از گسترده گی منطقه سکونت ودر نتیجه نفوذ وقدرت این قوم واحد ولی دور افتاده ازهم از نگاه سرنوشت سیاسی اجتماعی،هراس دارند.شاید بتوان برجسته ترین نمونه این مثال را از تاریخ اواخر قرن19 تا اوایل قرن 20 میلادی افغانستان با مرز های کنونی آن آورد.در اواخر قرن 19 که مانند همین امروز منطقه وکشور ما دچار هرج ومرج سیاسی اجتماعی بود ولاشخواران جهانی برای تقسیم مناطق ومنابع با هم در رقابت تنگاتنگ وفشرده قرار داشتند،دو قدرت بزرگ انروز یعنی روس های تزاری وانگلیس ها تصمیم به ایجاد منطقه حائل بین خودشان گرفتند.که افغانستان با مرز های کنونی آن حاصل همین توافق است.تا آنزمان این منطقه با نام عمومی خراسان یاد میشد.یکی از دلائلی که باعث شد انگلیس ها روی اقوام خاص در این منطقه سرمایه گذاری کند وآنانرا به حکومت وقدرت در این منطقه منسوب کند ،تجربه تاریخی وجهانی انگلیس ها از مواجهه با اقوام تورک مغول بود.انگلیس ها در دو منطقه جهان با اقوام قدرتمند وامپراطوران تورک مغول مواجه بودند.

اول در خود اروپاه،جایی که امپراطوری جهانی وسه قاره یی تورکان عثمانی بیش از هفتصد سال سرنوشت اروپا را در اختیار داشتند وبر آن حکم راندند.

دوم در شبه قاره هند،که امپراطوری تورکی مغولی هند تا آخرین نفس ومردانه در مقابل اسعمار دزد وغارتگر انگلیس ایستاد ومقاومت کرد.ولی عاقبت انگلیس ها با شگرد های مختلف جاسوسی وجنگی وبا بهره گیری از احساسات مردم بومی هند قادر بشکست واز بین بردن آن شدند.

انگلیس ها با داشتن این دو تجربه به هیچ وجهه نمی خواستند که در سرزمین مهمی مانند افغانستان اقوام بومی واصلی این کشور که هزاران سال دارای تمدن وتاریخ وصاحب امپراطوری های بزرگی مانند کوشانی ها، یفتلی یا هپتالی ها،خوارزم شاهی ها،سلجوقی ها،غوری ها،غزنوی ها، بابری هاوتیموری ها بودند دو باره بر این سرزمین ها واطراف آن حاکم شوند.که در صورت وقوع این کار از نفوذ وسیطره انان کاسته میشد.

یکی از راه هایی که انگلیس ها را به این هدف شان نزدیک می ساخت دور کردن اقوام هم فرهنگ وهم سرنوشت از همدیگر بود.که در کل جهان ومخصوصا در منطقه ما از این روش استفاده کردند وبه نتایج مطلوب ودلخواه خویش نیز رسیدند.یکی از اقوامی که در نتیجه این سیاست شیطانی مورد هدف قرار گرفت هزاره ها بود که با دارار بودن پشتوانه عظیم تمدنی یی چون تمدن بودایی بامیان که دامنه نفوذ وگسترده گی اش در قرون اول ودوم تا حدود هشتم ونهم میلادی تا قلب تورکستان مرکزی وتورکستان شرقی(اویغورستان)وتبت وشمال چین ومغولستان وحتی شمالغرب هند گسترده بود.که با ظهور وپیشروی اسلام ومسلمان شدن مردمان این مناطق چون تورک های اویغور وهزاره ها که با اویغور ها هم نژاد وهم ریشه وهم فرهنگ هستند در مناطقی چون تورکستان مرکزی وتورکستان شرقی(اویغورستان)رابطه دینی وفرهنگی اش با مناطق دیگر تمدن بودایی قطع شد.وفعلا دین وفرهنگ بودایی عمدتا در تبت و تا حدودی در مغولستان وشمال چین وجنوب جمهوری فدراتیو روسیه پیروان زیادی دارد.و در جمهوری مغولستان حتی بعنوان دین رسمی مطرح است.

در نتیجه این سیاست هزاره ها از نگاه مذهبی به سه مذهب تقسیم شدند.مانند شیعه اسماعیلی،شیعه جعفری وسنی حنفی.

وکوشش هایی وجود دارد که هزاره های اویماق که با دیگر هزاره ها از یک نژاد ویک ریشه وفرهنگ هستند را حتی از نگاه قومی واتنیکی نیز دوقوم ودو هویت معرفی کنند ودر افکار عامه جا بیندازند.

در اینجا به ذکر نکاتی می پردازم که وجهه اشتراک هزاره واویماق را از نگاه دیگرا ن به اثبات می رساند.اگر چه خودم نیز حتی زمانی که وارد مباحث تاریخی وسیاسی نشده بودم احساس نزدیکی ومشابهت بی اندازه بین هزاره واویماق می کردم وتنها نقطه اقتراق بین ما همان اختلاف مذهبی است که انشاالله با تفاهم وحسن نیت می توانیم این مسئله را حل کنیم ورابطه اجتماعی خویش را از حالت خصمانه ومتشنج به یک رابطه برادرانه وتوام با تفاهم وهمکاری تبدیل کنیم.ودر حالی که ما وعلمای آگاه مذهبی ما در صدد بر قراری تفاهم دینی ومذهبی با عرب وعجم وداخلی وخارجی هستیم چرا نباید با قوم ومردم هم خون وهم نژاد وهمزبان وهمفرهنگ وهمسایه خویش به تفاهم وهمکاری نپردازیم ودر راه عادی سازی این روابط نکوشیم.در اینجا به ذکر چند نظر از نویسنده گان وصاحب نظران دیگر می پردازم.

دانشمند فرهیخته جناب پروفیسور شهرانی در یکی از سلسله نوشتار های خویش تحت عنوان" تاریخچه نژاد ها واقوام در افغانستان" در باره اویماق ها یا کلمه مغولی آن اویماغ ها چنین مینگارند: .

موًلف حيات افغانی ايماق و هزاره را از نسل ترخان تاتاری آورده در كتاب « تواريخ خورشيد جهان » درباره نظر موًلف حيات افغانی ميآورد كه وی هردو قوم هزاره و ايماق را از يك نسل قرار داده و گفته است كه وقتيكه مسلمان شدند در آنوقت ازهم جدا گشتند ، زيرا ايماق ها “سنی پخته” و هزاره ها “شيعه كته” اند و اين اختلاف مذهب موجب افتراق قومی ايشان شد . ( ص 314 تواريخ )

مونت استوارت الفنستون نماینده استعمار انگلیس در حکومت هند بریتانوی در باره اویماق وهزاره در کتاب خود تحت عنوان (افغانان جای،فرهنگ،نژاد ) در صفحه 428چنین می نگارد:

منطقه ایماق در مقایسه با منطقه هزاره کمتر کوهستانی است اما در همین منطقه کوها بر جانب هرات مرتفع ودارای شیب تند است.راه از یک سلسله کوه ها ودره ها می گذرد وبا لا رفتن به برخی از قله ها چنان دشوار است که باید رونده گان با محکم گرفتن ریسمانها به کمک افراد موظف بالا روند.

وی در باره معنی کلمه ایماق چنین نظر می دهد:کلمه(ایماق)را نمی دانم که در ترکستان هم بکار می رود یا نه؟اما در میان تاتاران در شرق وشمال بر بخشی از قبیله اطلاق میشود.

در ادامه در همانصفحه چنین ادامه می دهد:چهار اویماق-صورت درست نام ملتی که اکنون به گزارشش می پردازم چهار اویماق است.یعنی چهار قبیله که به بخشهای بیشتری تقسیم شده واکنون چندین شاخه دارند.

چهار اویماق اصلی عبارت اند ازتایمنی یا(تیمنی)،هزاره،تیموری وزوری.نخستین بخش این ایماقان شامل دو بخش دیگر قبچاق ودُرزی نیز است،وبخش دوم جمشیدی وفیروز کوهی را نیز شامل میگردد.قرائیان حدود تُربت حیدریه در جنوب مشهد را نیز شامل ایماق میشمارند،اما فکر نمی کنم درست باشد.

در ادامه مطلب در صحفه بعد چنین ادامه می دهد:پیشتر اشاره کردم که اینایماق(یعنی ایماق هزاره را نباید با هزاره های شرق کوهای پارو پامیزیکی بدانیم،اما هرچند که آنان اکنون جدایند،بی گمام ایماق وهزاره از یک اصل ونسب بر خاسته اند وشاید نام هردو قبیله هزاره از یک منبع گرفته شده باشد.

حاجی کاظم یزدانی مورخ شهیر وبا دقت نظر بی نظیر کشور در باره طبقه بندی اقوام ونژاد ها در افغانستان بنقل از پوهاند جلا الدین صدیقی چنین مینگارند:نژاد ترک،شامل هزاره،اویماق، اوزبیک وقرقیز می گردد.

اچ.دبلیو.بیلیو نویسنده مشهور انگلیسی در این رابطه در کتاب خویش تحت عنوان(نژاد های افغانستان) چنین اظهار نظر می کند:

ا ین مردم دربین خودشان هرگزکلمۀ هزاره را بحیث هویت قومی

خود استعمال ننموده وهنوزهم هیچ نامی برای مردم خود بحیث

یک قوم ندارند. آنها دربین خود بواسطۀ نامهای چندین قبیلۀ

عمدۀ آنها وطوایف مطیع بآنها شناخته میشوند. لذا آنها

جاغوری، بهسودی، داهیزنگی، داهیکندی، غوری وغیره میباشند.

دونام داهی ویا ده (طوریکه توسط ما نوشته میشود) شاید یک

هویت وابستگی قومی بوده وممکن است یک ردیابی داهی

ماورالنهرباشد که دراول با آنها جنگیده وبعدا با ساکا در

هجوم آنها باین منطقه درحوالی میلاد مسیح ائتلاف نموده

باشند. قبایل دیگرهزاره نیزبا همین پیشوند وجوددارند مثل

داهی راواد ، داهی چوپان، داهی وغیره. آنها دربین خارجیها

خودرا هزاره میخوانند مگربصورت عام کابلی وبعضی اوقات غلجی

یا افغان نیزمیگویند. آنها چارایماق، جمشیدی، فیروزکوهی،

تایمنی ودیگرقبایل تاتاردرحصص غربی منطقه را منحیث اقارب

(همقوم) قبول دارند اما مناسبات بسیارصمیمی با آنها

ندارند. آنها باستثنای چند کلمۀ ترکی، کاملا زبان مادری

خودرا ازدست داده وبعوض آن، زبان پارسی قرن سیزدهم را

فراگرفته وهمراه با آن شکل قومی مذهب آن مردم یعنی شیعه را

اختیارنموده اند. وضع درمورد تمام قبایل شرقی چنین بوده

ولی بعضیها درشمال وغرب منطقه دارای مذهب سنی اند.

منابع:

1/مونت استوارت الفنستون،در کتاب خود (افغانان جای،فرهنگ،نژاد) صفحه 105در این مورد چنین می نگارد:افغانان نام عمومی برای کشور شان ندارنداما (افغانستان)که محتملا نخست در ایران بکار برده شده؛مکرر در کتاب ها آمده است واگر بکار رود برای مردم آن سرزمین نا آشنا نیست.بنا بر این من این نام رابرای کشوری بکارخواهم برد که هم اکنون حدود آن را شرح داده ام.

2/ اچ.دبلیو.بیلیو نویسنده مشهور انگلیسی در این رابطه در کتاب خویش تحت عنوان(نژاد های افغانستان) چنین اظهار نظر می کند:

ا ین مردم دربین خودشان هرگزکلمۀ هزاره را بحیث هویت قومی

خود استعمال ننموده وهنوزهم هیچ نامی برای مردم خود بحیث

یک قوم ندارند. آنها دربین خود بواسطۀ نامهای چندین قبیلۀ

عمدۀ آنها وطوایف مطیع بآنها شناخته میشوند. لذا آنها

جاغوری، بهسودی، داهیزنگی، داهیکندی، غوری وغیره میباشند.

zamindawar — Sun, 04 May 2008 00:15:15 GMT

سیزدهمین سالگرد شهادت بزرگمرد تاریخ (وشاه بیت)ترانه های خلق قهرمان ما رهبر شهید بابه عبدالعلی مزاری گرامی باد

پدر تودین خود با مردم و مذهب ادا کردی

به عهد خویشتن مردانه و مومن وفا کردی

تمام هستی خود در ره جانان فدا کــــردی

به سالارشــــــــهیدان در شهادت اقتدا کردی

حساب جنگ و صلح خویش در راه خدا کـردی

به زرق و برق دنیا عارفانه پشت پا کــردی

بما آموختی اخلاص و ایمــان و دیانت را

تعهد را وفــا را راد مری را متـانت را

zamindawar — Sat, 16 Feb 2008 13:08:40 GMT

اطــــلاعیــــــه

اطلاعیه «مرکز اسلامی و فرهنگی افغانستانی های مقیم آلمان»

به مناسب فرارسیدن سیزدهمین سالگرد شهادت رهبر شهید عبدالعلی مزاری

سیزدهمین سالگرد شهادت منادی عدالت اجتماعی، اندیشه دولت ملی، اسوه ایثار، مقاومت و شهادت استاد عبدالعلی مزاری (ره) و یاران صدیق اش را به ملت قهرمان افغانستان تبریک و تسلیت عرض می نماییم. به همین مناسبت سمیناری تحت عنوان «شهید مزاری و اندیشه دولت ملی» با حضور دانشمندان و متفکران کشور در شهر «مونشن/ مونیخ آلمان» برگزار می گردد.

كد خبر: 114 تاريخ انتشار: 2008-02-10

بسم رب الشهداء والصدیقین

حال ما در هجر رهبر کمتر از یعقوب نیست

بیست و دوم حوت سالگرد شهادت رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری (ره) که از مردم بود، برای مردم زیست و برای مردم به ابدیت شتافت.

بیست و دوم حوت روزی که ملت ما یکی از بزرگترین چهره های تاریخ اش را از دست داد.

رهبر شهید عبدالعلی مزاری (ره) و یارانش که با نثار خون شان درخت تنومند وحدت ملی را در میان ملت افغانستان ببار آورد و فریادی به بلندای کوه های سر به فلک کشده بابا سر داد، با دلیری و شجاعت همچو شیرمردان به مقابله برخاستند و از مردم محروم و ستمدیده افغانستان دفاع کردند.

به همین مناسبت سمیناری تحت عنوان «شهید مزاری و اندیشه دولت ملی» با حضور دانشمندان و متفکران کشور در شهر «مونشن/ مونیخ آلمان» برگزار می گردد.

زمان: 2008/3/8 از ساعت 13:00 الی ختم.

مکان: Bodensee StarBe 222, D-81243 Munchen, (S5 S-Bahnhaltestelle Neuaubing)

تلفن: 00491795899999 – 004917663056483 – 00491633021524 – 00491774516179

zamindawar — Mon, 04 Feb 2008 15:27:15 GMT

دسایس کشور های خارجی ارتباط به کدام قوم وملیت ندارد

در سایت (افغان جرمن آنلاین)مطلبی را مطالعه نمودم تحت عنوان "رد اتهامات کسی زیر نام پویان"

اینکه آقای پویان در نوشته خودش چه ادعایی کرده؟ بر من معلوم نیست،ولذا فعلا بدون مطالعه نوشته ایشان نمی توانم اظهار نظر کنم.

ولی در رابطه با یادداشت جوابیه پورتال افغان جرمن آنلاین به نوشته اقای پویان،نکاتی است که باید روشنی وتوضیح بیشتر داده شود.

قبلا اما یک موضوع که واقعیت ندارد را یا د آور میشوم!در نوشته پورتال افغان جرمن آنلاین ادعا شده!سید حسین انوری عضو حزب وحدت است؟باید یاد آور شوم که،اقای انوری هیچ وقت عضو حزب وحدت نبوده،وتا چند سال قبل عضو( حزب حرکت اسلامی افغانستان) تحت رهبری ملا آصف محسنی بود که در بربادی ها وجنگ های داخلی مجاهدین به طرفداری از دولت ربانی پرداخت ودر تمام تحولات دهه 90 شریک فعال دولت خود خوانده اقای ربانی بود.ولی بعدا در دوره روی کار آمدن طالبان بر سر تقسیم غنائم وکمک های اهدایی کشور های خارجی با ملا محسنی اختلاف پیدا کرد،وخود دست به تشکیل حزبی تحت نام(حزب حرکت اسلامی مردم افغانستان )زد، وفعلا نیز خود آقای انوری رهبری این حزب را بعهده دارد.

اینکه اقای انوری جاسوس ایران ویا کدام کشور دیگر است،باید سایت افغان جرمن آنلاین ویا کسانی دیگری که این ادعا را دارند،با سند ومدرک به دولت افغانستان مراجعه کنند وخواستار بر کناری ایشان از این پست ورسیده گی به این موضوع شوند.چون اقای انوری از طرف دولت بر سر اقتدار تحت رهبری جناب حامد کرزای رئیس جمهور رسمی وبر حا ل کشور به این سمت گمارده شده ونه از طرف حزب وحدت.

ولی نکاتی دیگری،که یاد آوری آن ضروری به نظر می رسد از این قرار است.

1/آیا پورتال افغان جرمن آنلاین که خودرا متعهد به حفظ وحدت ملی می داند؟مقالات نوشته شده با نام های مستعار مانند عارف زره بین وامثالش را که سراسر تهمت وکذب دروغ ونشخوار عقده های فاشیستی عریان شئونیست های بی سواد ورذلی مانند عارف ذره بین بر علیه هزاره ها است را مشروع ومستدل ودر راستای حفظ وحدت ملی می داند؟من بعنوان یک فرد از جامعه افغانی ومتعلق به جامعه غیور وسر بلند هزاره خواستار جواب صریح افغان جرمن آنلاین به این سوال هستم.

2/آیا پور تال افغان جرمن آنلاین احزاب را در افغانستان مطابق ومساوی با اقوام وملیت های ساکن در کشور میداند؟ اگر اینطور باشد، بر همگان معلوم است که تمام احزاب افغانی از اسلامی گرفته تا چپی وراستی واحزابی را که عنوان پر طمطراق ملی را نیز در پیشوند ویا پسوند نام خود دارند همه ویا اکثرا وابسته به بیگانه ها بوده وهنوز نیز هستند واز طرف آنها تمویل واکمال میشوند.

این احزاب شامل احزاب متعلق به تمام اقوام وملیت ها را شامل میشود.که بطور نمونه حزب جمعیت اسلامی و شورای نظار وهم مسلکانش در تمام دوران جنگ های تباه کننده داخلی از طرف دولت های جمهوری اسلامی ایران،تاجیکستان روسیه،هندوستان،وتا حدودی فرانسوی ها برخوردار بود.این کمک ها ومداخلات تا جایی جریان داشت،که اقای مسعود ستاد ومرکزش در جمهوری تاجیکستان قرار داشت.و هنوز که هنوز است از کمکهای سر شار وبی حساب دولت جمهوری اسلامی ایران وروس ها وهندی ها وفرانسوی وتاجیکستانی ها بر خوردار است.

وهمین طور حزب اسلامی اقای حکمتیار همین اکنون از کمکهای کشور های خارجی به شمول جمهوری اسلامی ایران بر خوردار است. ودر دوره جهاد نیز همانطور که همه میدانند بیشترین کمک های اهدایی توسط غربی ها واعراب در اختیار اقای حکمتیار قرار می گرفت .وهمین طور طالبان کرام نیز از کمک های بی دریغ کشور های خارجی ،مانند عربستان،امارات متحده عربی،پاکستان،انگلیس،آمریکا،ودر اخیر ودر شرایط فعلی از کمک های مالی تسلیحاتی واکمالاتی جمهوری اسلامی ایران وپاکستان بر خوردار است.

ایا اگر وابسته گی حزب وحدت به ایران را دلیل وابسته گی هزاره ها به ایران بدانیم؟ملیت برادر تاجیک ما به چند کشور وابسته است؟

وهمین طور اگر وابستگی ا حزاب مربوط به جامعه هزاره را دلیل وابسته گی هزاره ها به کدام کشور بدانیم؟ملیت برادر پشتون ما به چند کشور وابسته وفروخته شده است؟

به نظر من ما باید در برسی تحولات داخلی ومخصوصا جنگ های تباه کننده داخلی حساب اقوام وملیت ها را از حساب احزاب وسازمانها جدا کنیم.در غیر اینصورت جز اینکه بر اختلاف وتباهی بیشتر دامن بزنیم ومشکلات را پیچیده تر بسازیم هیچ کاری دیگری نکرده ایم.وبا تکرار این اد عا ها وتهمت زنی ها جز اختلاف ونفاق ملی وتباهی برای کشور ومردم عادی خویش هیچ ارمغان مثبتی نخواهیم داشت.

بنااّ من بعنوان یک فرد جامعه افغانی،از سایت افغان جرمن آنلاین که خود ادعای حفظ وحدت ملی را دارد،خواستار جواب صریح وروشن به این سوالات هستم.

01 02 2008 جرمنی علی هوشمند

zamindawar — Sun, 07 Oct 2007 01:20:15 GMT

تظاهرات در حمايت ازقدس نشان از بلوغ سياسي يا...؟!

قدسيه
1ـ به نقل از برخي رسانه هاي داخلي، روز جمعه تعدادي 300 تن در اعتراض به آنچه كه اشغال قدس خوانده شده است دست به تظاهرات زدند.
برخي رسانه ها اين خبر را با آب و تاب زياد تر نوشته است كه براي اولين بار در تاريخ افغانستان از قدس حمايت صورت گرفته است. توجه برخي رسانه هاي چاپي و تصويري به اين روز مرا به ياد يك ضيافت انداخت كه در سال گذشته از سوي سفارت جمهوري اسلامي ايران در كابل تدارك ديده شده بود. دقيقا سال گذشته در همين ايام كارت دعوتي عنواني يكي از نشريات كه من هم در آنجا مشغول به كار بودم از سوي سفارت ايران ارسال شده بود. در اين كارت هيچ نوع اشارهاي به مناسبت ضيافت نشده بود. زماني كه من با جمعي ديگر وارد سالن پذيرايي سفارت شديم تعدادي زيادي از مسوولان رسانه ها به چشم مي خوردند. در آن شب مقامات سفارت و برخي از مسوولان رسانه ها نماز جماعت را به امامت آقاي احمد شاه احمدزي، معاون اسبق آقاي سياف به جا آوردند. هنگام صرف نان شان هرچند نفر دور يك ميز جمع شده و مشغول خوردن غذا بودند، در اين هنگام كارمندان سفارت هريك در جمع مهمانان حضور يافته، و ضمن تعارفات خاص ايراني، به برخي دستور مي دادند و از برخي ديگر نيز خواهش كه به مناسبت روز قدس يك مقالهاي مطابق به پاليسي ايران در نشريه ها نوشته شود. براي من آن صحنه بسيار جالب بود كه با پاسخ مثبتي برخي از مسوولان رسانه ها همراه ميشد.
2- هرچند در قانون اساسي كشور هر نوع مظاهره در چارچوب قانون اساسي براي تمام شهروندان كشور اجازه داده شده است. اما تظاهرات روزجمعه در حمايت از قدس نشان داد كه اين نوع مظاهره ها چقدر برخواسته از ارادهي مردم و يا سازمان يافته از سوي برخي ارگانها و سفارتخانه هاي خارجي ميباشد؟ آنچه كه بيش از همه انسان را به تعجب وا مي دارد اين است كه چطور اين احساسات و واكنش ها در برابر مداخلات عريان كشورهاي ايران، پاكستان، حمله هاي انتحاري، افزايش نا امني، نا بساماني هاي جاري در كشور و صد ها مشكل ديگر صورت نمي گيرد؟ چگونه است كه اين وجدان ها در برابر كشتار بيرحمانهي طالبان، مداخلات دوامدار و بي شرمانهي همسايه ها خفته است، و صرفا در برابر فلسطين آگاه و بيدار مي گردد البته از ياد نبريم كه گروه هاي تندرو فلسطيني يكي از حاميان القاعده نيز به شمار مي رود.
3- جالب تر از همه اين است كه دراين مظاهره كساني بيش از همه نقش آفريني مي كند كه هنوز موجوديت و هويت سياسي شان در كشوري مانند افغانستان د رمعرض سوال و تهديد مي باشد. اين مردمان هنوز موقعيت جغرافيايي و سياسي خود را درك و تثبيت نكرده اند كه به حمايت از ديگران بر ميخيزند. گذشته از آن، استفاده از نام يك قوم، مذهب و سمت خاص، در اين گونه مظاهره جز بستن اتهام و بر چسپ وابستگي به كشور هاي ديگر هيچ دستاورد ديگري را به همراه نخواهد داشت. هرچند آقايان برگزار كنندهي اين مظاهره دست شان به خورجين ذرين صاحبان ثروت دراز است. اما مردمي كه دستان شان از همه چيز و از همه جا كوتاه مي باشد، كوتاهتر مي گردد.
4- سوال ديگر كه در ارتباط به اين نوع مظاهره ها مطرح ميگردد اين است كه آيا از ميان بيش از 24 ميليون مسلمان افغان صرفا 300 نفر در شهر كابل از درك و شعور سياسي برخوردار اند، و اهميت فلسطين را به عنوان يك پيكرهي از جهان اسلام مي‌پندارند، و يا آنكه اكثريت خاموش كه آگاهانه و عاقلانه نسبت به مسايل خارجي شان تصميم مي‌گيرند؟ به نظر مي رسد كه اكثريت خاموش و آنانكه در اين روز آگاهانه و ازروي عقلانيت سكوت نمودند نشان دادند، كه اين سكوت ناشي از درك و فهم سياسي، استقلال و خود اراديت آنها مي باشد. و آنانكه به صورت آشكارا و در راستاي سياست برخي كشور ها فرياد شان را بر آوردند نشان دادند كه از كدام منبع تغذيه و جهت داده مي شوند؟ بنا براين اين نوع مظاهره ها نه از روي آگاهي بلكه سازمان يافته و سفارشي از سوي بيگانگان مي‌باشد.


بنقل از روزنامه(۸صبح)چاپ کابل

zamindawar — Mon, 01 Oct 2007 22:54:06 GMT

یک جهان اعجاز دارد بامیان
سینه پرراز دارد بامیان
گنچ ها در قلب این ویرانه هاست
سنگ سنگش راوی افسانه هاست
بامیان گهواره زیبای شرق
نقطه وصل تمدن های شرق
ازتمدن دیده صدها قافله
شهر تاریخ است شهر غلغله
دره آهنگران خوش منظر است
یادگار کاوه آهنگر است
کوه بابا مظهر آزادیش
شیر پرور دره فولادیش
خطه دلکش دیار کم نظیر
معجز مولاعلی بند امیر
شهر غازی های بی باک است این
شهر کاوه شهر ضحاک است این
درتمدن پیشتاز هند وچین
جاده ابریشم خاور زمین
شوکت امروز فردا هم از اوست
رونق زردشت وبودا هم از اوست

بامیان برهانی

zamindawar — Tue, 25 Sep 2007 20:45:17 GMT

نام «ايران» را «مغولان» بر اين سرزمين نهادند

حسين فيض‌الهي وحيد

(داراي دكتراي افتخاري)

سرزميني كه امروز با جغرافياي معلومش ايران گفته مي‌شود در قديم‌الايام «خونيرث» و يا «خونيره» و بعد «ايران ويچ» و «ايران» گفته شده است.

«خونيرث» - يا خونيرس- نام قديمي و اوليه اين سرزمين است كه از دو جزء «خون» و «يرث» تشكيل شده است. جزء اول آن مخفف «خيون» يا همان «خون» و «هون» است كه در زبان ساسانيان و بويژه در كتاب رزمنامة «اياتكا زريران» به اقوام ترك «آق هون» يا «هون سفيد» يا آفتاليت و هياطله اطلاق مي‌شد و «يرث» يا «يره» همان «زمين» است كه رويهمرفته معني «سرزمين هونها» را مي‌دهد و نشان از آن دارد كه «اقوام ترك زبان هون» اولين ساكنان اين مرز و بوم بودند.

وقتي قوم «هون» يا «خون» با اقوام «اور» (ur) در آسياي ميانه متحد شدند اتحاديه قبايلي «اورخون» را تشكيل دادند كه نام اين اتحاديه بر قسمتي از آسياي ميانه نهاده شد كه بعدها كتيبه‌هاي «تركي باستان» به زبان «گؤك ترك‌ها» از آنجا بدست آمد.

واژه «خيون» يا «هون» در دانشنامه مزديسنا چنين تفصيل گرديده كه «خيون در اوستا بصورت خوئيون و خيَ اُن نام قبيله و قومي است از تورانيان...[و به] قبيله‌هاي دانو و خوئيون ... در پهلوي و حماسة اياتكار زريران خيون گفته شده»(1)

در كتاب «وِهَرود و اَرَنگ» از ارجاسب ترك به عنوان «شاه خيونان» نام برده شده كه در نزديك جنگل سپيدمرو با گشتاب پادشاه يران جنگيده است(2)

به هر حال اين واژه در «هادخت نسك» (فرگرد 1 بند 30) نيز بصورت «خونيره» - با هاي غير ملفوظ - آمده و نشان مي‌دهد كه ساكنان اصلي سرزمين باستاني ايران «تركان هون» بودند كه سرزمين خود را نيز «خونيره» يا «خونيرث» مي ناميدند.

واژه «ايران ويچ» نيز مثل «خونيرث» يك واژه تركي است و از چهاز جزء اي + ار+ ان + ويچ تشكيل شده كه «ايي»
(iyi)در تركي به معني «خوب و نجيب» و «ار» به معني مرد و دلاور و جنگجو و «ان» پسوند جمع و مكان و «ويچ» يا «بيچ» به معني «تخمه و بيضه» است كه اين واژه آخري همين امروز نيز در زمان تركي آذربايجاني بكار مي‌رود. معني اين واژه چهار جزئي رويهمرفته«مكان و سرزمين دلاوران نجيب» است كه بر اثر كثرت استعمال به صورت مخفف آن يعني «ايران» درآمده است. واژه ايران بعد از حمله مسلمانان و داخل شدن اين مملكت در تركيب خلافت اسلامي منسوخ گرديد و بعد از اسلام تا زمان مغولان به ايرانيان «عجم» يعني «گنگ و لال» (3) و به خود سرزمين آنان نيز «ممالك عجم» گفته شده چنانچه «ابن عبري» حتي در زمان اوايل حمله مغول به ايرانيان «عجم» گفته و در مورد جنگ‌هاي اعراب و ايران مي‌نويسد:

«قبايل عرب حمله كردند و عجم هم بر عرب حمله برد و نبرد خونين از ظهر تا غروب آفتاب ادامه داشت پس از غروب هم عربها به عجمها حمله كردند»(4)

بعد از حمله هلاكوخان مغول به بغداد و سقوط امپراتوري عباسيان اصطلاح «ايران» دوباره توسط «مغولان» رايج گرديد و در سايه همت مغولان ايرانيان از «گنگي و لالي» درآمده و شهروند درجه يك امپراتوري مغولان گرديدند و بدين ترتيب مغولان در حقيقت «چشم و گوش و زبان» ايرانيان را «باز» كردند و از «لالي» نجات دادند.

اما علت اينكه چرا منولان چنين كردند و واژه ايران را دوباره از نو زنده گردانيدند به روابط خصمانه «چهار اولوس» يا «اولوس اربعه» برمي‌گردد كه اگر بصورت مختصراً ايضاح گردد چنين است :

بعد از تسخير ايران توسط مغولان و بعد از مرگ چنگيزخان امپراتوري عظيم چنگيزي بين چهار نفر از خاندان او تقسيم گرديد كه به اين چهار خاندان چهار اولوس يعني ملت مي‌گفتند. چهار اولوس حاكم بر جهان چنين بودند :

1- اولوس ايلخانان در ايران كه نوادگان هلاكوخان بودند.

2- اولوس جغتاي در ماورالنهر كه نوادگان جغتاي بودند.

3- اولوس قيزيل اوردو در روسيه كه نوادگان جوجي‌خان بودند.

4- اولوس قوبلاي خان در چين كه نوادگان قوبلاي قاان بودند.

چون اين چهار اولوس به رقابت هم برخاستند اولوس ايلخانان كه نوادگان هلاكوخان بودند دشمنان خود را كه اولوس جغتاي در ماورالنهر بودند و محل قديمي تركان يعني «توران» محسوب مي‌شد توراني و خود را چون ساكن ايران بودند «ايراني» ناميدند تا از نظر ايرانيان خود را «مدافع ايران» جلوه داده و دشمنان را «عوام فريبانه» توران ناميدند تا از جنگ‌ قديمي ايران و توران – كه به زعم ايرانيان- اكثراً پيروز بودند!!- بهره‌برداري تاكتيكي و تبليغاتي كنند. به همين جهت است كه ناگهان بين نويسندگان دوره ايلخاني واژه ايران و توران از نو زنده گرديد و در بوق و كرناي تبليغاتي ايلخاني دميده مي‌شد. نويسندگان دوره مغول همچون رشيدالدين فضل‌ الله در جامع‌التواريخ، جويني در جهانگشاي جويني، وصاف‌الحضره در تاريخ وصاف، ناصرالدين منشي در سمط‌العلي للحضره‌اللعيا در پي اختلافات دو خاندان مغولي ايلخاني و جغتاي خود را «ايراني» و دشمن خاندان خود را «توراني» ناميدند و به پيروي از آنها نيز نويسندگان عرب در مصر كه در تحت حاكميت تركان مملوك مي‌زيستند سرزمين ايلخانان را «مملكه‌الايرانيين» ناميدند كه يكي از مهم‌ترين نويسندگان اين دوره شهاب‌الدين احمد بن فضل الله عمري (700 – 749) است كه در كتابش بنام «مسالك‌الابصار في ممالك‌الامصار» به صراحت از كشور تحت فرمان ايلخانان مغول با نام «مملكه‌الايرانين» نام مي‌برد(5) بدين ترتيب در اثر اختلاف دو خاندان جغتايي و هلاكويي كه يكي در اين سوي جيحون و يكي در آنسوي جيحون حاكميت داشتند دو نام اسطوره‌اي احيا گرديده كه نام توران بعدها از روي آسياي ميانه برداشته شده و نام ايران تا به امروز بر اين سرزمين باقي ماند. پس مغولان به اصطلاح خونخوار اولين دولت بعد از اسلام هستند كه به اين سرزمين نام «ايران» را نهادند و ايرانيان را دوباره «ايراني» كردند.

پاورقي:

1- دانشنامة مزديسنا، .واژه‌نامه توضيحي آئين زرتشت،دكتر جهانگير اوشيدري، شركت نشر مركز، چاپ اول، 1371، تهران، ص 268

zamindawar — Tue, 25 Sep 2007 12:58:15 GMT

با سلام !

به وبلاگ زمین داور خوش آمدید انشاالله کوشش خواهد شد مطالبی در رابطه با مسائل سیاسی فزهنگی وتاریخی در وبلاگ گذاشته شود.

به امید اینکه شما خواننده گان عزیز ما را با انتقادات وراهنمایی های تان مستفید سازید.